Rozważania różańcowe

Z psalmami w tajemnice radosne

Zwiastowanie Maryi

Gdy Pan odmienił los Syjonu, byliśmy jak we śnie! Wtedy nasze usta napełniły się radością, a nasz język weselem. Wówczas mówiono między narodami: „Pan uczynił im wielkie rzeczy”. Pan uczynił nam wielkie rzeczy i radość nas przepełnia.
(Ps 126, 1-3)

Ileż to momentów w naszym życiu Pan Bóg okrył radością... Jego łaska zawsze jest zaskakująca i hojna – przewyższa nasze pragnienia i oczekiwania. Tylko On może nam dać radość prawdziwą, która nie potrzebuje dopingu, znieczulenia, ale przychodzi pośród wierności w codziennych sprawach, tak jak to było u Maryi.

Nawiedzenie św. Elżbiety

Szczęśliwi, którzy przestrzegają prawa i postępują sprawiedliwie w każdym czasie. Wspomnij łaskawie na swój lud, Panie, nawiedź nas swoją pomocą, byśmy oglądali szczęście Twych wybranych i cieszyli się radością ludu Twego.
(Ps 106, 3-5)

Cieszyć się radością innych – to dopiero Boże zaproszenie! Pan Bóg nas wybrał do wspólnoty z Nim i chce, byśmy byli szczęśliwi z tego powodu! Nasza szczęśliwość będzie zaraźliwa, bo ludzie głodni są szczęścia, które nie jest kruche jak „domek z kart”. Szczęście, jakie daje Bóg, pochodzi ze spotkania z Nim – a spotykając Tego, który jest Źródłem wszelkiego szczęścia, będziemy tryskali radością, która ożywia wszystkich wokół!

Narodzenie Pana Jezusa

O Panie, Panie nasz, jak sławne jest Twoje imię na całej ziemi! Twoja wspaniałość przewyższa niebiosa. Z ust dzieci i niemowląt odbierasz chwałę na przekór Twoim wrogom.
(Ps 8, 2)

Bóg nie przestaje nas zaskakiwać. Kiedy zdaje się nam, że czegoś się dowiedzieliśmy o Nim, że coś odkryliśmy... On pokazuje nam znowu coś zdumiewającego! I niekoniecznie chodzi o mistykę świętych obcowania – czasem to śpiew ptaków, czasem zachód słońca, a jeszcze innym razem gaworzenie niemowlaka. Bóg przemawia do nas tak, żebyśmy mogli zrozumieć – trzeba się tylko uwolnić od schematów i być otwartym na Jego inwencję!

Ofiarowanie Pana Jezusa

Światło wschodzi dla sprawiedliwego i radość dla tych, których serce jest prawe. Sprawiedliwi, radujcie się Panem, i miejcie w pamięci świętość Jego!
(Ps 97, 11)

Oddanie Bogu tego, co dla mnie najważniejsze, najcenniejsze, jest przejawem dziecięcej wiary. Ona odsłania serce, uwalnia od kombinowania po swojemu. Symeon był sprawiedliwy i oddał wszystko Temu, na którego „postawił” całe swoje życie – dlatego Bóg pozwala mu na własne oczy zobaczyć Mesjasza. Zanurzając się w radości modlitwy, pamiętajmy, że ma ona przemieniać nie tylko nasze ugięte kolana, ale i serca – aby były prawe, bo oddane Bogu!

Odnalezienie Pana Jezusa w Świątyni

Jakże miłe są mieszkania Twoje, Panie Zastępów! Wzdycham i omdlewam z tęsknoty do dziedzińców Pana; serce moje i ciało wołają radośnie do Boga żywego. Nawet wróbel znajduje sobie dom, a jaskółka gniazdo, gdzie złoży swe pisklęta, przy ołtarzach Twoich, Panie Zastępów, Królu mój i Boże mój! Szczęśliwi, którzy mieszkają w Twoim domu, nieustannie Cię wychwalają.
(Ps 84, 2-5)

Jak pięknie odkrywać Boga obecnego w świątyni... Poznaliśmy w tym roku, że nie jest to takie oczywiste i może nie być w naszym zasięgu. A człowiek dobrze czuje się tam, gdzie mieszka Pan – nawet serce i ciało lgną do tej obecności! Oby doświadczenie ograniczenia dostępu do świątyni stało się dla nas zaproszeniem do jeszcze większej gorliwości w szukaniu Boga.

Źródło: ks. D. Leśniak www.stanislawbiskup.pl
x

Udostępnij rozważanie

Facebook Twitter
Mail Kopiuj link