Rozważania różańcowe

Rozważania różańcowe na XX Dzień Papieski Totus Tuus

Tajemnica Zmartwychwstania

Św. Jan Paweł II podpowiedział nam, że „kontemplacja oblicza Chrystusa nie może zatrzymać się na wizerunku Ukrzyżowanego. Chrystus jest Zmartwychwstałym! Różaniec zawsze wyrażał to doświadczenie wiary, wzywając wierzącego do wyjścia poza ciemność męki, by utkwić wzrok w chwale Chrystusa w zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu. Kontemplując Zmartwychwstałego, chrześcijanin odkrywa na nowo motywy swojej wiary i przeżywa ponownie radość nie tylko tych, którym Chrystus się objawił (Apostołów, Magdaleny, uczniów z Emaus), ale również radość Maryi, która niemniej intensywnie musiała doświadczyć nowego życia uwielbionego Syna.” (RVM, 23)

Maryjo, nasza Matko, prosimy Cię, umocnij naszą wiarę w zmartwychwstałego Pana i pozwól nam usłyszeć słowa Pana, które uwolnią nasze serca od lęku: Wy się nie bójcie! Wiem, że szukacie Jezusa ukrzyżowanego. Nie ma Go tutaj! Zmartwychwstał, jak zapowiedział! (Mt 28, 5-6)

Tajemnica Wniebowstąpienia

Ojciec Święty w książce „Dar i tajemnica” wspomina, że w okresie, gdy krystalizowała się sprawa jego powołania kapłańskiego, jego sposób pojmowania nabożeństwa do Matki Bożej uległ pewnej przebudowie. O ile dawniej był przekonany, że Maryja prowadzi nas do Chrystusa, to w tym okresie zaczął rozumieć, że również i Chrystus prowadzi nas do swojej Matki. Tak jak Maryja nas przybliża do Chrystusa, prowadzi nas do Niego, ale pod warunkiem, że przeżyjemy Jej tajemnicę w Chrystusie.

Maryjo, nasza Matko, prosimy Cię, umocnij naszą wiarę, abyśmy naśladując Ciebie, mieli zawsze wzrok utkwiony w Twego Syna, który zaprasza nas na drogę prowadzącą do nieba.

Tajemnica zesłania Ducha Świętego

Św. Jan Paweł II zauważa, że „Maryja, po wydarzeniach Zmartwychwstania i Wniebowstąpienia, wszedłszy wraz z Apostołami do wieczernika w oczekiwaniu Pięćdziesiątnicy, pozostała tam jako Matka uwielbionego Pana. Nie tylko była Tą, która szła w pielgrzymce wiary i utrzymała wiernie swe zjednoczenie z Synem aż do krzyża, ale była równocześnie tą służebnicą Pańską, którą Syn pozostawił jako Matkę wśród rodzącego się Kościoła. Zaczęła się wtedy kształtować szczególna łączność pomiędzy tą Matką a Kościołem.” (RVM, 40)

Maryjo, nasza Matko, prosimy Cię, umocnij naszą wiarę w Twoją obecność w Kościele i pozwól nam trwać przy Tobie, otwierając się nieustannie na dary Ducha Świętego.

Tajemnica wniebowzięcia Maryi

Ojciec Święty podkreśla, że Maryja wzięta do nieba, nie zaprzestaje zbawczego zadania, lecz poprzez wielorakie swoje wstawiennictwo zjednuje nam dary zbawienia wiecznego. „Maryja, dzięki swej macierzyńskiej miłości, opiekuje się braćmi Syna swego, pielgrzymującymi jeszcze i narażonymi na trudy i niebezpieczeństwa, dopóki nie zostaną doprowadzeni do szczęśliwej ojczyzny.” (RVM, 40)

Maryjo, nasza Matko, prosimy Cię, umocnij naszą wiarę w to, że nieustannie czuwasz nad nami i opiekujesz się tymi, którzy przeżywają trudności pielgrzymując na tej ziemi i szukając Twego wstawiennictwa.

Tajemnica ukoronowania Maryi na Królową nieba i ziemi

Św. Jan Paweł II zapisał, że „Maryja - służebnica Pańska - uczestniczy w królowaniu Syna. Jej wyniesieniem królewskim nie przestaje być chwała służenia: wzięta do nieba nie zaprzestaje owej zbawczej służby, w której wyraża się macierzyńskie pośrednictwo, aż do wiekuistego dopełnienia się zbawienia wszystkich wybranych. W taki sposób Ta, która tu na ziemi utrzymywała wiernie swe zjednoczenie z Synem aż do krzyża, pozostaje nadal z Nim zjednoczona, gdy już wszystko Mu jest poddane, póki On sam siebie i wszystkiego nie podda Ojcu.” (RVM, 41)

Maryjo, nasza Matko, prosimy Cię, umocnij nasza wiarę, abyśmy tak, jak Twój Syn umieli służyć innym ludziom do końca naszego życia, tutaj na ziemi, a po śmierci doświadczyli radości spotkania z Nim w Jego królestwie.

Źródło: dzielo.pl
x

Udostępnij rozważanie

Facebook Twitter
Mail Kopiuj link